CD-PRAYER-Q-16
லூக்கா 11:5-8 – பின்னும் அவர் அவர்களை நோக்கி உங்களில் ஒருவன் தனக்குச் சிநேகிதனாயிருக்கிறவனிடத்தில் பாதிராத்திரியிலே போய், சிநேகிதனே, என் சிநேகிதன் ஒருவன் வழிப்பிரயாணமாய் என்னிடத்தில் வந்திருக்கிறான். அவன் முன் வைக்கிறதற்கு என்னிடத்தில் ஒன்றுமில்லை. நீ மூன்று அப்பங்களை எனக்குக் கடனாகத் தரவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டான். வீட்டுக்குள் இருக்கிறவன் பிரதியுத்தரமாக – என்னைத் தொந்தரவு செய்யாதே, கதவு பூட்டியாயிற்று, என் பிள்ளைகள் என்னோடேகூடப் படுத்திருக்கிறார்கள். நான் எழுந்திருந்து, உனக்குத் தரக்கூடாது என்று சொன்னான். பின்பு தனக்கு அவன் சிநேகிதனாயிருக்கிறதினிமித்தம் எழுந்து அவனுக்குக் கொடாவிட்டாலும் தன்னிடத்தில் அவன் வருந்திக்கேட்கிறதினிமித்தமாவது எழுந்திருந்து. அவனுக்குத் தேவையானதைக் கொடுப்பான் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
முதலில் கோரிக்கையை நிராகரித்த பூமிக்குரிய நண்பர் ஒருவர், திரும்ப, திரும்ப அவரிடம் கேட்கும்போது, பதில் அளித்தார் என்பதை நம்முடைய ஆண்டவர் லூக்கா 11ம் அதிகாரம் 5-8 வசனங்களில், ஒரு உவமையாக கூறுகிறார். நம்முடைய ஆண்டவர் பரலோகத் தகப்பனைப் பற்றி விளக்குவதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டை பயன்படுத்துகிறார். அதாவது தேவனானவர் தம்முடைய ஜனங்களின் வேண்டுகோள்களை வெறுக்கிறவராயும், மேலும் அவர்கள் தொடர்ச்சியாகத் தம்மிடத்தில் வருவது அவருக்குச் சலிப்பூட்டுகிறதாய் இருக்கும் போது மாத்திரமே அவர்களுக்கு வேண்டியதை அருளுகிறவராயும் இருக்கிறார் என்கிற முறையில் குறிப்பிடாமல், மாறாக வாஞ்சிக்கிற சில சொற்ப பூமிக்குரிய தயவுக்காக மனிதர்கள் எவ்வளவு பொறுமையுடன் நிலைத்திருக்கிறார்கள் என்பதனைக் காண்பிக்கும் வண்ணமாக நம்முடைய கர்த்தர், பரம பிதாவைக் குறித்து உவமையை கூறினார். நம் பரலோகத் தகப்பன் நல்ல விஷயங்களை வைத்திருக்கிறார். அவர் நமக்கு அவைகளை வாக்களித்தும் இருக்கிறார். அதை நமக்கு தருவதில் அவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார். ஆயினும், அதில் சிலவகை இன்னும் தொலைவில் உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, “உம்முடைய இராஜ்யம் வருவதாக, உம்முடைய சித்தம் பரலோகத்தில் செய்யப்படுவது போல பூமியிலும் செய்யப்படுவதாக.” என்று தேவன் அவருடைய ஜனங்களை ஜெபிக்கும்படி கடந்த பத்தொன்பது நூற்றாண்டுகளாக அனுமதித்திருக்கிறார். இந்த விண்ணப்பத்திற்கு தேவன் ஏன் விரைவாக பதில் அளிக்கவில்லை? இதற்கான பதில் தாமதிக்கும் என்பதை அறிந்திருக்கும்போது, நாம் அதற்காக ஜெபிக்கவேண்டும் என்று அவர் ஏன் கூறவேண்டும்?
நமக்கு இந்த ஜெபத்தை கற்றுக்கொடுப்பதற்கு முன்னதாகவே, அவர் இராஜ்யத்தைப் பற்றியும், அதன் காலத்தைப் பற்றியும் ஒரு திட்டத்தை வடிவமைத்தார் என்று நாம் பதில் அளிக்கிறோம். மேலும், கிட்டத்தட்ட பத்தொன்பது நூற்றாண்டுகளாக இந்த ஜெபம், அவருடைய ஜனங்களின் இருதயங்களுக்குள் தொனித்துக் கொண்டிருப்பதினால், அது அவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக உள்ளது. மேலும் அவர்கள் ஜெபிக்காவிட்டால், நீண்ட காலமாக இந்த இராஜ்யத்தைப் பற்றி அவர்கள் அறிந்திராமல், அதற்காக வாஞ்சையோடு காத்திருக்கமாட்டார்கள். அந்த இராஜ்யத்திற்கான வாஞ்சிக்கும் எதிர்ப்பார்ப்பே ஒரு ஆசீர்வாதமாகவும், ஊக்கம் அளிக்கக்கூடியதாகவும் உள்ளது. ஆகவே இந்நாளிலும், முன்னிருந்ததை விட அதிக ஆர்வத்துடன், “உம்முடைய இராஜ்யம் வருவதாக” என்று நாம் ஜெபித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஏனெனில், அந்த இராஜ்யம் நமக்கு கொடுக்கப்படுவதற்கு ஆயத்தமான நேரத்திற்கு நாம் நெருங்கி வரும் பொழுது. தேவனுடைய இராஜ்யத்தின் தேவையை இன்னும் அதிகதிகமாக மதித்து உணருகிறவர்களாக இருக்கிறோம்.
R2865 [col. 2:3]: –
இந்த சூழ் நிலையில், ஆவிக்குரிய இஸ்ரயேலர்களுக்கான பாடமானது, “சோர்ந்து போகாமல், இடைவிடாமல் ஜெபம் பண்ணுங்கள், “என்ற நம்முடைய ஆண்டவரின் வார்த்தைகளுக்கு இசைவாக உள்ளது. நாம் தொடர்ந்து உறுதியோடு இருக்கும்படிக்கு தேவன் விரும்புகிறார். நம்முடைய விடாமுயற்சியின் அளவு, நம்முடைய விருப்பங்களின் ஆழத்தை குறிப்பிடும். நம்முடைய ஜெபத்திற்கான பதில், நாம் கேட்டவுடன் வரவில்லை என்றால் நாம் கேட்ட ஆசீர்வாதங்கள் மேல் நாம் அதிக ஆர்வமுள்ளவர்களாக இருக்கிறோமா என்று நம்மை பார்ப்பதற்காக தேவன் கொஞ்ச காலம் அந்த ஆசீர்வாதங்களை கொடுக்க தாமதித்தாலும் தேவன் குறித்திருக்கும் நாளுக்காக காத்திருந்து, அவர் வாக்களித்த ஆசீர்வாதங்களை அவர் கொடுக்க விருப்பம் உள்ளவர் என்று அவர் மேல் நம்பிக்கையோடு விசுவாசம் வைத்தவர்களாக, நாம் “ஜெபத்தில் உறுதியாக தரித்திருக்கவேண்டும்.
R3663 [col. 1:1-4] – நீண்ட காலம் தாமதித்து பதில் அளிக்கப்படுதல்.
நம்முடைய விண்ணப்பங்கள். தேவனுடைய வார்த்தைக்கும். அவருடைய சித்தத்திற்கும் இசைவாக இருந்தாலும், தேவன் உடனடியாக அவைகளுக்கான பதில் அளிக்காமல் இருப்பதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். அனைத்து காரணங்களையும் நாம் அறிந்துக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் அவைகளில் சில வெளிப்படையானவைகள். நாம் வேண்டிக்கொண்ட நன்மையான காரியங்களுக்காக நாம் கொண்ட விருப்பத்தின் ஆழத்தையும் பலத்தையும் சோதிப்பதற்காக அநேக முறை, தேவன் நமக்கு பதில் அளிப்பதில் தாமதிக்கிறார் என்பது ஒரு முக்கிய காரணமாகும். எடுத்துக்காட்டாக, பூமிக்குரிய பெற்றோர் தங்களுடைய பிள்ளைகளுக்கு நன்மையான காரியங்களை கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, அவரிடம் பரிசுத்த ஆவியை கேட்பவர்களுக்கு அவர் நிச்சயமாக கொடுப்பேன் என்று தேவன் நமக்கு வாக்களித்தபோதிலும், அந்த ஆவியை அவர் படிப்படியாக தான் தருகிறார். நாம் எந்த அளவில் சுயத்தின் ஆவியையும், உலகத்தின் ஆவியையும் வெளியேற்றுகிறோமோ, அந்த அளவான பரிசுத்த ஆவியை மட்டுமே அவர் நமக்கு தருகிறார். நம்முடைய சுயத்தை வெளியேற்றி, கிறிஸ்துவின் சிந்தைக்கு நம்மை ஆயத்தம் செய்வதற்கு காலம் தேவைப்படுகிறது – சிலருக்கு மற்றவர்களைவிட அதிகமான கால அவகாசம் தேவைப்படலாம். ஆனால் அனைவரும் தேவனுடைய ஆவியை பெறுவதற்கு தங்களில் உள்ள ஆவியை வெளியேற்றியே தீரவேண்டும். தேடுகிறவன் கண்டடைவான், ஆனால் அதிகமாக தேடுகிறவன் அதிகமாக கண்டடைவான். தட்டுகிறவனுக்கு திறக்கப்படும். தொடர்ந்து தட்டுகிறவனுக்கு. தட்டுகிறதின் மேல் ஆர்வம் அதிகரித்து, அதற்குள் பிரவேசிக்கும் விருப்பமும் அதிகரித்துவிட்டது என்று பொருளாகும். அப்போது சிறப்புரிமை என்ற வாய்ப்பின் கதவு. அவருக்கு முன் மெதுவாக திறக்கப்படும்போது, அவருடைய தைரியமும், வலிமையும் அதிகரிக்கும். இவ்விதமாக, ஆண்டவர் அவருடைய வேண்டுகோளுக்கு மிக விரைவாக பதில் அளிப்பதை காட்டிலும், எல்லா விதங்களிலும் ஆசீர்வாதங்கள் பெரிதாக இருக்கும்.
நாம் எப்போதெல்லாம் ஜெபம் மற்றும் அதற்கான பதிலைப் பற்றி சிந்திக்கிறோமோ, அப்போதெல்லாம், “நீங்கள் என்னிலும், என் வார்த்தை உங்களிலும் நிலைத்திருந்தால், நீங்கள் என் பிதாவினிடத்தில் எதை கேட்பீர்களோ, அவைகளை பெற்றுக்கொள்வீர்கள்” (யோவான் 15:7) என்ற நம்முடைய ஆண்டவரின் வார்த்தைகளை நினைவுக்கூற வேண்டும். ஆம், இந்த வாக்கியத்தில் ஒரு விதிமுறைகள் உண்டு. கிறிஸ்துவில் நிலைத்திருப்பவர்கள் விசுவாசம், மனந்திரும்புதல் மற்றும் அர்ப்பணிப்பு என்பனவற்றால் அவருக்குள் வந்திருக்க வேண்டும், மேலும், அவரில் நிலைத்திருக்கிறேன் என்றால் விசுவாசமும் நிலைத்திருக்கும். பாவத்திற்கான மனந்திரும்புதலும் அதற்கு எதிரான எதிர்ப்பும் நிலைத்திருக்கும். மேலும் கர்த்தருக்கான அர்ப்பணிப்பும் ஆராதனையும் நிலைத்திருக்கும் மற்றும் வெளிப்படுத்தப்பட்டும் இருக்கும்.
இதற்கான மற்றொரு நிபந்தனையும் கனமானது. “என் வார்த்தை உங்களில் நிலைத்திருந்தால்”. ஆம், ஆண்டவர் தம்முடைய வார்த்தைகளையும், வசனங்களையும், மனதிலும், இருதயங்களிலும், வாழ்க்கையிலும், அவருக்கு உண்மையாக இருக்கும் அனைவரின் ஜெபங்களிலும் தன்னை தானே இணைத்துக்கொள்ளுவதாக பொருள்படுத்துவது இங்கு எவ்வளவு தெளிவாக உள்ளது. தேவ சித்தம் அறிந்துக்கொள்வதற்கும், அவர் வாக்குத்தத்தம் செய்ததை அறிந்துக்கொள்வதற்கும் மற்றும் அவர் எவைகளை வாக்குத்தத்தம் செய்யவில்லை என்பதை அறிந்துக்கொள்வதற்கும், நாம் எதை கேட்கவேண்டும் என்பதற்கும், எதை கேட்கக்கூடாது என்பதற்கும் நாம் வேத வசனங்களை தேட வேண்டும். மேலும் இவை அனைத்தையும் உறுதிப்படுத்துவதன் மூலம், முழுமையாக தன்னை அர்ப்பணித்தவர், ஆண்டவருக்கு பிரியமில்லாத எந்த காரியத்தையும் செய்ய விரும்பாமல், “என்னுடைய சித்தம் அல்ல, உம்முடைய சித்தமே ஆகக்கடவது” என்று ஜெபிப்பார். இந்த ஒரு நிலையை அடைந்தபின், தெய்வீக வாக்குத்தத்தங்களை பற்றி நன்கு அறிந்து, தெய்வீக சித்தத்திற்கு முழுமையாக கீழ்ப்படியக்கூடியவர்கள், எதை கேட்டாலும், அதற்கு பதில் அளிப்பதற்கு தேவன் பிரியமுள்ளவராக இருக்கிறார்.
நம் பரலோக தகப்பனை ஐசுவரியமுள்ளவராகவும், இரக்கமுள்ளவராகவும், அன்பானவராகவும், தாராளமானவராகவும், ஆயினும் ஞானமுள்ளவராகவும் நாம் சிந்திக்கவேண்டும். தேவனுடைய திட்டத்திற்கு அதாவது நம்முடைய மற்றும் அவருடைய மற்ற அனைத்து சிருஷ்டிகளின் மிக உயர்ந்த மற்றும் சிறந்த நலன்களுக்காக அவர் முன்னதாகவே வடிவமைத்திருக்கும் அந்த திட்டத்திற்கு இசைவாக இருக்கும். நம்முடைய இருதயங்களின் அந்த விருப்பங்களை தேவன் கொடுப்பதற்கு மகிழ்ச்சியுள்ளவராக இருக்கிறார் என்பதை நாம் சிந்தையில் கொள்ளவேண்டும். அதன் பிறகு, “எது வந்தாலும், விசுவாசம் அவரை உறுதியாக நம்பும்”. மேலும் அவரைப் பற்றி நன்கு அறிந்த பிள்ளைகள், ஆண்டவரோடு முழு இசைவாக தங்களுடைய இருதயங்கள் இருப்பதால், அவர்களின் இருதயங்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் அவர்கள் பெற்றுக்கொள்ளலாம். மேலும் அவருடைய நோக்கம் மற்றும் வாக்குத்தத்தத்தின் நன்மையான காரியங்களை தவிர வேறு எதையும் அவர்கள் விரும்ப மாட்டார்கள்.
R3664 [col. 2:2]: –
நெகேமியாவின் ஜெபத்திற்கான பதில் நான்கு மாதங்கள் தாமதித்தபோதும், மற்றும் இராஜாவின் பார்வைக்கு இந்த விஷயங்களை கொண்டு வருவதற்கான வாய்ப்பின் எந்த வாசலும் இல்லாதது போல தோன்றிய விதமாக, நம்மிடமும் காணப்படலாம். – நம்முடைய விண்ணப்பங்களுக்கான பதில்கள் தாமதிக்கும்போது, நாம் கற்றுகொள்ளவேண்டிய பாடங்களில், நீடிய பொறுமை மற்றும் விசுவாசம் என்னும் பாடத்தை நாம் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்று நம் ஆண்டவர் விரும்புகிறார். அதேபோல, தாமதமான அந்த நாலு மாதங்கள் நெகேமியாவின் வேண்டுகோலுக்கு இணங்கும்படிக்கு. இராஜா தன்னை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்வதற்கு, ஆண்டவரினால் பயன்படுத்தப்பட்டதை காணலாம். மேலும், நம்மிடத்திலும் இப்படிப்பட்ட காரியங்கள் நடைப்பெறலாம். நாம் ஜெபம் செய்கையில், நாம் விரும்பும் சிலாக்கியம் மற்றும் வாய்ப்பு மற்றும் ஆசீர்வாதங்களுக்கு நம்மைத் தயார்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், அந்த வாய்ப்புகள் மற்றும் சிலாக்கியங்கள் நமக்கு சிறந்த விடிவில் வந்தடைவதற்கு ஏற்ற சூழ்நிலைகளையும், சந்தர்ப்பங்களையும் அவர் ஆயத்தம் செய்யக் கூடியவராக இருக்கிறார். ஆகவே. “சோர்ந்துபோகாமல். எப்பொழுதும் ஜெபம் பண்ணுங்கள்” (லூக்கா 18:1) என்ற நம்முடைய ஆண்டவரின் வார்த்தைகளை நம் இருதயத்திற்குள் வைத்து, அதற்குள்ளிருக்கும் பாடங்களை நாம் பயன்படுத்துவோம்.