CD-KNOWLEDGE-Q-17
F319 (P1): –
அறிவில் வளர்ச்சி அடையும் போது பக்தியை விட்டு விலகுவதற்கு அதிக வாய்ப்புகள் உண்டு. ஆனால் இந்தச்சிந்தை விநோதமாகவும் தோன்றலாம். நம்முடைய கொள்ளளவு மிக சிறியதாகவும், பக்திவிருத்திக்காக நாம் ஒதுக்கும் நேரங்கள் குறைவானதாகவும் இருக்கிறது. அதாவது நம் கவனம் ஒரு பக்கமாக இருக்கும்போது மறுபக்கத்தில் குறைவான வளர்ச்சி காணப்படுகிறது. கிறிஸ்தவன் வெறும் தலையாக மட்டுமே அல்லது இருதயமாகவே மட்டுமே இருப்பதில்லை. “நல்ல சிந்தையில் உள்ள ஆவி”, நமக்குள் பரிபூரண நிலை அடைய சகல ஆவியின் கனிகளையும் கிருபைகளையும் பிறப்பிப்பதற்கு நம்மை வழிநடத்தும். நம்முடைய நாட்களில் நாம் பூரனப்பட வேண்டிய காரியங்கள் அனைத்துமே நமக்கு எதிரான திசையில் உள்ளது. ஒருவர் இப்பகுதியிலும், மற்றவர் மற்ற பகுதியிலும் கிரியை செய்கிறார்கள். வெகு சிலரே எப்படி வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதை புரிந்து கொள்கிறார்கள். புதுசிருஷ்டிகள் “தங்களுடைய பாதங்களுக்குச் சரியான பாதையை” வகுத்துக்கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் ஏதோ ஒரு குணத்தை நம்முடைய வாழ்க்கையில் பயிற்சி பெறுவதற்காக செய்யும் முயற்சிகள், மற்ற காரியங்களில் தேவன் தந்த வாய்ப்புகளையும் உரிமைகளையும் பயன்படுத்தாதினால், அபாயத்தில் விழுந்துவிடுகிறோம்.
R2488 (col.1 P6)
தேவனுடைய வார்த்தைகளைப் படிப்பதற்கு கிறிஸ்தவர்கள் பெற்ற மிக பெரிய பாக்கியமாக உள்ளது. ஆயினும், அநேக வேதப்படிப்புகள் விருதாவாகவே போய்விடுகிறது. வேதத்தில் படிக்கக்கூடியவைகளை அனுதின வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தாமல் விட்டுவிட்டால் நிச்சயமாக அந்தப்படிப்பும் வீணாக போய்விடும். வேதப்படிப்பு தேவனுடைய சித்தத்தை அறிவதற்கு மட்டுமல்ல பொறுமையோடும், விடாமுயற்சியோடும் அவருடைய சித்தத்தின்படி செய்பவர்களே அதை பயன்படுத்திக் கொண்டு, இறுதியில் கிரீடத்தை ஜெயிக்க முடியும். தேவனுடைய ஜனங்கள் ஒவ்வொரு வாய்ப்புகளை – பலிகளை செலுத்தியாவது பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் தேவனுடைய பிள்ளைகள் மற்றவர்களின் பலிகளினால் பயன் அடைவதை விட்டுவிட்டு தங்களுடைய சொந்த சௌகரியங்களையும் வசதிகளையும் பலிசெலுத்துவதில் கவனமாக இருப்பார்கள். மற்றவர்களின் சிரமம் அல்லது பிரயாசம் அல்லது பொருளாதாரத்தை மட்டுமே நம்பிப் பெறக்கூடிய வேதப்படிப்புகள் தேவனுடைய ஐசுவரியமுள்ள அன்பின் ஆவியை பெறுவதைக் காட்டிலும் சுய நலத்திற்கு அடையாளமாக காணப்படுகிறது.