CD-LOVE-Q-39
R3034 [col. 1 P3 through col. 2 P1]: –
ஆனால் இப்போது நாம் மற்றொரு கட்டத்திற்கு வருகிறோம். சகோதரர்களிடம் நாம் காட்டும் அன்பு ஒரே அளவாகவும், ஒரே விதமான தீவிரத்தோடும் அல்லது ஆர்வத்தோடும் இருக்க முடியாது. ஏதோ ஒன்று இதை அளவிடுகிறது அல்லது ஒழுங்குப்படுத்துகிறது. அது என்ன? நாம் தேவனை நேசிக்கிறோம். அவருடைய குணாதிசயங்களை அடையாளப்படுத்தும் நீதியின் மகிமையான கொள்கைகளை நாம் நேசிக்கிறோம். அதே நிலைப்பாட்டில், மென்மையானதும், நன்மையானதும், உண்மையானதும், தாராளமானதும், அன்பும் மற்றும் சகோதர சிநேகம் நிறைந்த எல்லாவற்றிற்கும் முன்மாதிரியாக இருக்கும் நம்முடைய ஆண்டவராம் இயேசுவையும் நேசிக்கிறோம். நம்முடைய ஆண்டவரின் சாயலிலுள்ள சகோதரர்களை காணும்போது, அதே விகிதத்தில், நாம் அன்புக்கூரவேண்டியது அவசியமாகும். மாம்சத்தின் சாயல்களை நாம் பொருள்படுத்தாமல், ஆண்டவரின் நிலைப் பாட்டிலிருந்து பார்க்க வேண்டும் – ஆவியில் மாதிரிகள், இருதயத்தில் மாதிரிகள், உள்நோக்கத்தில் மாதிரிகள், எண்ணங்களில் மாதிரிகள், நீதி, சத்தியத்தின் மேல் வைராக்கியத்தின் மாதிரிகள்… இவ்வாறாக, தேவனுடைய அன்பிலும், கிறிஸ்துவினுடைய அன்பிலும், அவர்களை அடையாளப்படுத்தும் அன்பின் கொள்கைகளிலும் நாம் வளர்ச்சி அடையும்போது, சகல மனுஷரிடமும், சகோதரர்களிடமும், குறிப்பாக ஆண்டவரின் சாயலில் வளர்ச்சி அடையக்கூடியவர்களிடமும், அன்பில் நாம் வளர்ச்சி அடைவோம். இதில் பட்சாபாதம் இல்லை. நமக்கு என்ன செய்யவேடுமென்று நாம் விரும்புகிறோமோ, அதை நாம் செய்வதில் எதையும் வேறுபாடாக செய்வதில்லை. இது கர்த்தராகிய இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றுவதாகும், ஏனெனில் அவருடைய அப்போஸ்தலர்கள் மத்தியில், இன்னும் தெரிந்துக்கொள்ளப்பட்டவர்களில், மூன்றுபேர் விசேஷித்த அன்பு செலுத்தப்பட்டார்கள் மற்றும் அந்த மூன்று பேரில் “இயேசுவினால் நேசிக்கப்பட்ட சீஷர்” என்று ஒருவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். அவர் விசேஷமாக நேசிக்கப்பட்டார், ஏனெனில் அவர் விசேஷமாக நேசிக்கப்படத்தக்கவராக இருந்தார். அதேபோல நம்மிடமும் சகோதரர்களிடமும் காணப்படுகிறது. நாம் அவர்களை பிரியமாகவும் ஆர்வத்தோடும் நேசிக்கவேண்டும். ஆனால் தேவைக்கேற்ப அந்த உற்சாகம் வேறுபடலாம். அந்த உற்சாகம், நம்முடைய ஆண்டவரின் இருதயத்தை போலுள்ள வளர்ச்சியின்படி ஒவ்வொரு விகிதத்தில் அதிகரிக்க வேண்டும். இது உண்மையானால், சத்தியத்தை அறிந்தபின், அதன் நன்மைகளை ருசிப்பார்த்து, பாவத்திற்குள் விழுந்துபோனால் என்ன சொல்லுவோம்? ஆவியின் படிநடக்காமல், மாம்சத்தின் படி நடந்தால் என்ன செய்வது? அவர்களுக்காக நம்முடைய அன்பு, முன்னிருந்ததை போல அதே அளவில் உற்சாகத்துடன் இருக்குமா? எக்காரணத்தை கொண்டும், அவ்வாறாக செய்யக்கூடாது. அப்போஸ்தலர் நம் உரையில் கூறியபடி, நாம் ஒரு வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். அப்படிச் செய்தால், நாம் பரலோக பிதாவின் மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறவர்களாக இருப்போம். ஏனெனில், ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் நடந்தால் மட்டுமே. யாரேனும் தேவனுடைய அன்பில் தங்களை காத்துக்கொள்ள முடியும். இதே வழியைப் பின்பற்றினால் மட்டுமே, சகோதர அன்பிலும் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள முடியும். இதில் எந்த ஒரு விலகுதலும், அதே சரியான அளவில் சகோதர சிநேகத்திலும் ஐக்கியத்திலும் நஷ்டம் ஏற்படும். இந்த ஒரு வித்தியாசதத்தை ஏற்படுத்துவது. சபையின் தூய்மைக்கும். முன்னேற்றத்திற்கும் மிக அவசியம். ஆவியின் படி நடக்கிற சகோதரர்கள் மற்றும் ஒழுங்கீனமாக. மாம்சத்தின்படி நடப்பவர்களுக்கும் நாம் எந்தவிதமான வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தாவிட்டால், ஆவியின்படி நடப்பவர்களுக்கு தேவன் கொடுக்க வேண்டும் என்று விரும்பிய உயர்மதிப்பையும், ஆசீர்வாதங்களையும் நாம் எடுத்து, தேவன் விரும்பாத, அதாவது தேவனுடைய வார்த்தைகளுக்கு விரோதமாக, மாம்சத்தின் படி நடப்போருக்கு, நாம் கொடுப்பவர்களாக இருப்போம். இதற்கு தகுதியற்றவர்களிடமிருந்து நம்முடைய ஐக்கியத்தை விலக்கிக்கொள்ள வேண்டியது நம் கடமையாக இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், இயேசுவின் அடிச்சுவடுகளில் நடப்பவர்களை நாம் காணும் போது அவர்களிடம் ஐக்கியம் கொண்டு ஊக்கமாக அன்பு செலுத்துவதும் நம் கடமையாக உள்ளது. தவறான செயல்களைச் செய்வதற்கு தவறானவர்களை உற்சாகப்படுத்துவதற்கு அன்பு நம்மை ஏவுகிறதாக நினைத்துவிடக்கூடாது – அது அன்பல்ல, ஆனால் அறியாமை. ஆண்டவரிடம், அவருடைய வார்த்தைகளிடம் மற்றும் அவருடைய மாதிரியிடம் நாம் கற்றுக்கொள்வதே அறியாமைக்கான தீர்வு.
R3529 [col. 1 P4]: –
இது, ஆண்டவராம் இயேசுவை நேசித்த லாசரு என்ற ஒரு மனுஷனுடைய குணாதிசயங்களைப் பற்றிய தொகுப்புகளை பேசுகிறது. ஒரு ஐசுவரியமுள்ள வாலிபனைப் பற்றிய பதிவுகளை நாம் நினைவில் கொள்ளலாம். அவர் தன் இளவயதிலிருந்தே குறைந்தபட்சம் எல்லா கற்பனைகளையும் கடைபிடித்தாரென ஆண்டவருக்கு தெரிவித்தபின்.- ஒரு உண்மையான சீஷராக மாறுவதற்கு, முழுமையாக அர்ப்பணிப்பதற்கு ஏற்ற மனநிலை அந்த வாலிபனிடத்தில் இல்லாதபோதிலும், இயேசு அவரை நேசித்தார். எனவே, நாம் அனைவரும் உன்னதமான குணாதிசயங்களை காணக்கூடிய யாவரையும் நேசிக்க நாம் இணங்கவேண்டும். இவர்கள் அர்ப்பணித்தவர்களானாலும் சரி, அர்ப்பணிக்காவிட்டாலும் சரி – அவர்கள் செய்யும் புத்தியுள்ள ஆராதனையையும், அவர்களின் சரீரங்களை ஜீவனுள்ள பலிகளாக நம்மை இரட்சித்தவரிடம் ஒப்புக்கொடுப்பதை நாம் உணரும்போது, அவர்கள் மேல் நாம் கொண்டுள்ள அன்பும் அவர்களுக்காக நாம் கொண்டுள்ள மதிப்பும் நிச்சயமாக அதிகரிக்கும்.