CD-LOVE-Q-10
R1751[col.1 P5,6]: –
சரியானப் பாதை இன்னும் சுய இழிவு மற்றும் சுயத்தை வெறுத்தல் என்ற “குறுகிய பாதையாகவே” இருக்கிறது இது சாந்தம் மற்றும் மனத்தாழ்மையின் பாதை. இந்த பாதையில், கடந்த வருடத்தைப் போல, இந்த வருடத்திலும் அல்லது சாத்தியமானால், இன்னும் அதிகமாக முயற்சிகளும், கிருபைகளும் தேவைப்படுகிறது. இன்னும் நாம் கிருபையிலும் அறிவிலும் அதிகமாக வளரும் போது, மேன்மை பாராட்டுவதற்கும் பெருமைக் கொள்கிறதற்கான சோதனைகளும் ஆற்றல் வாய்ந்தாக இருக்கும். மற்றும் விசுவாசத்திலும், நம்பிக்கையிலும், அன்பிலும் மற்றும் தேவனுடைய ஊழிய வேலைகளிலும் எந்த அளவுக்கு உயர் நிலை ஏறுகிறோமோ, அந்த அளவுக்கு எதிராளி நமது முன்னேற்றத்தை எதிர்ப்பான். மேலும் அவனுடைய பணியாட்கள், அவதூறு பேசி, புறங்கூறி, பொதுவாக நம்மை காயப்படுத்த முயலுவார்கள். “நாய்களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள், பொல்லாத வேலையாட் களுக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள், சுன்னத்துக் காரருக்கு எச்சரிக்கையா யிருங்கள்” (பிலிப்பியர் 3:2)
ஆனால் இது விஷயத்தின் ஒரே ஒரு பக்கமாகும். நாம் குறுகிய வழியில் செல்லும்போது, சிறிது நேரம், எந்த அளவுக்கு, சாத்தானின் தாக்குதல்களுக்கும், நமது நம்பிக்கை, விசுவாசம் மற்றும் அன்பின் கடுமையான சோதனைகளுக்கு நாம் உட்படுத்தப்படுகிறோமோ, அந்த அளவுக்கு ஒப்பிடமுடியாத ஆவிக்குரிய மகிழ்ச்சிகள், சமாதானமும் நமக்கு அதிகரிக்கும். இவைகள் அதிகமான நித்திய மகிமைக்கும் கனத்துக்கும் நமக்குள் கிரியை செய்கிறதை அறிந்து, இந்த சோதனைகளிலும், உபத்திரவங்களிலும், கூட மகிழ்ச்சியாக இருக்க நம்மை இயலச்செய்யும். கண்ணுக்கு புலப்படாத, அவருடைய நீட்டப்பட்ட கை நம்மை வழி நடத்துவதை, நாம் பார்க்கும் போது, இவைகளை நாம் சகிக்க முடியும். ஒவ்வொரு பிரச்சனையிலும் அவருடைய பிரசன்னம் நமக்கு உறுதியளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர் ஒருபோதும் நம்மைவிட்டு விலகாதிருப்பார், மற்றும் எல்லாவற்றையும் (வாழ்க்கையில் தீமையாக தோன்றுபவைகளும் கூட) நம்முடைய மிகுந்த நன்மைக்காக, மேற்கொள்கிறார். (over-rule) ஏனென்றால், நம்முடைய சுயத்தையும், சுயவழிகளை காட்டிலும், தேவனையும், அவருடைய வழியையும், அவருடைய திட்டத்தையும் அதிகமாக நேசிக்கிறோம். ஏனெனில் அவருடைய நோக்கத்தின்படி நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டோம், அதன் கருத்தோடு ஒத்திருக்கிறோம். மற்றும் நம்முடைய அழைப்பையும், தெரிந்துக்கொள்ளுதலையும் உறுதிச் செய்யும்படிக்கு, அவர் நம்மை அழைத்தப் பரம அழைப்புக்குப் பாத்திரமாக நடந்துக்கொள்ள முயற்சிக்கிறோம்.
மன்னா, ஏப்ரல் 9 – பந்தயச் சாலையில் ஓடுகிறவர்களெல்லாரும் ஓடுவார்கள்; ஆகிலும், ஒருவனே பந்தயத்தைப் பெறுவானென்று அறியீர்களா? நீங்கள் பெற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக ஓடுங்கள் – (1 கொரிந்தியர் 9:24) வெற்றிப் பெற தேவனுடைய சர்வாயுதங்களை மட்டும் அணிந்தால் போதாது, ஆனால் நாம் சண்டையில் வீரர்களாக இருக்க வேண்டும். மேலும் கண்களின் இச்சை, மாம்சத்தின் பெருமை, நீதியின் மற்றும் தூய்மையின் அனைத்து எதிரிகளுக்கும் எதிராக வலியப் போராட வேண்டும். அன்பு – தேவன் மேலுள்ள அன்பு, சத்தியம் மற்றும் நீதியின் மேலுள்ள அன்பு நம்மை ஊக்குவிக்க வேண்டும். இல்லா விட்டால் நாம் ஒருபோது வெற்றிப் பெறமாட்டோம். அன்பு மட்டுமே, மரணபரியந்தம் விசுவாசத்தோடு நம்மை காத்துக்கொண்டு, ஒளியில் உள்ள பரிசுத்தவான்களின் பங்கடையச் செய்யும். ஆர்வமிக்க அன்பு இருதயத்தை ஆட்கொண்டிருந்தால். அந்த இருதயம் முழுவதும் தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது என்று அர்த்தம். மேலும் போரின் பத்தில் ஒன்பது பகுதி ஏற்கனவே வென்றதாக பொருள்படுகிறது. அப்படியிருந்தும் அப்போஸ்தலர் (யூதா 21) சொல்லுகிறபடி, தேவனுடைய அன்பில் நம்மை காத்துக்கொண்டு, விழிப்போடும். ஜெபத்தோடும், வைராக்கியத்தோடும் இருக்க வேண்டும். அன்பு பெருக்கெடுக்கும் இடத்தில் கிருபையும் அதிகரிக்கும்.